„pomocy, ale królowa albo nie zrozumiała jej spojrzenia, albo nie chciała go zrozumieć.
— Tak — odezwała się — wymieniłaś nazwisko „Gilbert".
— Ja wymieniłam to nazwisko — zapytała hrabina tak przerażonym głosem, że ten okrzyk zrobił na jej mężu większe wrażenie aniżeli samo zemdlenie.
— Ależ tak, wymieniłaś to nazwisko — upierał się hrabia.
— Czyżby — odparła hrabina. — To dziwne!
Twarz hrabiny, zmieniona nie do poznania na sam dźwięk tego imienia, zaczęfa powoli odzyskiwać swój spokój i tylko niektóre mięśnie na jej pięknym obliczu drżały jeszcze prawie niedostrzegalnie.
— Gilbert — powtórzyła. — Nie znam takiego nazwiska.
— Ależ, tak! Powiedziałaś „Gilbert" — z naciskiem rzekła królowa — przypomnij sobie, droga Andreo!
— Wasza Królewska Mość — wtrącił hrabia — może to tylko przypadek, to nazwisko jest doprawdy obce mojej żonie.
— Nie! Ono nie jest mi obce! — odparła hrabina. — Jest to nazwisko pewnego uczonego, znakomitego lekarza, który przybył z Ameryki... Zdaje mi się, że łączyły go tam bliskie stosunki z panem Lafayetteem.
— I cóż z tego — zapytał hrabia.
— Co z tego — powtórzyła Andrea najbardziej naturalnym tonem. — Nie znam go osobiście, ale jest to podobno człowiek zasługujący na szacunek.“(6)